Advertentie
Minder afhankelijk worden van buitenlandse technologiepartijen is momenteel een van de centrale discussies in de IT-wereld. Dat geldt niet alleen voor hyperscalers als AWS, Azure en Google Cloud, maar ook voor virtualisatieplatforms zoals VMware. We spraken hierover met Andreas Prins, global head sovereign solutions van SUSE.
Volgens Prins worden er rond open source wel degelijk stappen gezet. „Langzaam maar zeker wordt Linux ook vaker op de desktop gebruikt. Voor veel organisaties, bedrijven en overheden is die stap door de complexiteit van hun infrastructuur echter nog altijd groot. De vraag is dan: wat ben je bereid op te offeren? Het is een klassiek kip-en-eiverhaal. Eigenlijk wil je dat een paar grote partijen overstappen, omdat de functionaliteit en gebruikerservaring dan vanzelf verbeteren. Maar wie zet die eerste stap? De distributies zijn er wel, alleen ontbreekt het nog aan partijen die daar echt serieus in investeren en er tientallen engineers op zetten. Dat maakt dit misschien wel de vreemdste markt in het hele soevereiniteitsverhaal. De vraag is of de pijn inmiddels groot genoeg is om een doorbraak te forceren.”
„Aan de serverkant verkopen we steeds meer aan de publieke sector; daar is die beweging echt begonnen. Ik denk dat het vervangen van een onderliggend VMware-platform door een open-sourcealternatief een veel logischer eerste stap is dan direct de complete officeomgeving omgooien. Daarom zijn we ook een samenwerking gestart met Cloudbase Solutions, om klanten bij zo’n overstap te ondersteunen.”
Als organisaties minder afhankelijk willen worden, waar liggen dan de grootste hindernissen? Volgens Prins is het besturingssysteem daarbij lang niet het spannendste onderdeel. „De infrastructuur is vaak nog het meest gestandaardiseerd. Waar het bij soevereiniteit vooral om draait, is de plek waar data staat en de vraag of je die data kunt verplaatsen naar de omgeving van jouw keuze. Het tweede grote aspect is de architectuur. Wij denken als SUSE dat het uiteindelijk veel meer draait om portabiliteit en flexibiliteit dan om een eindstation. Kies je vandaag voor A of B, dan wil je later ook naar C kunnen. Daar moet je data in mee kunnen. Je moet je architectuur dus zo ontwerpen dat je niet vastzit aan één omgeving, bijvoorbeeld Azure. Soms wil je niet weg, maar wil je wel kúnnen vertrekken. Alleen al die mogelijkheid versterkt je onderhandelingspositie bij een contractverlenging. Neem je een exitstrategie mee in je kostenmodel, dan blijkt een hyperscaler ineens vaak een stuk duurder. Niet alleen de instap kost geld, ook vertrekken kan zeer kostbaar zijn. De vraag is dus: optimaliseer je op economische efficiëntie of op economische zekerheid? Jarenlang draaide alles om efficiëntie. Nu is de vraag of organisaties bereid zijn te kiezen voor meer zekerheid, ook als dat iets duurder is, iets langzamer gaat of minder functionaliteit biedt.”
„Een belangrijke manier om adoptie te versnellen, is het vereenvoudigen van complete stacks. Idealiter wil je van zo’n volledige stack precies weten welke bouwblokken erin zitten, welke kwetsbaarheden er aanwezig zijn, welke licenties van toepassing zijn en welke libraries worden gebruikt. Met andere woorden: je wilt inzicht in de volledige software bill of materials.”
SUSE heeft daarnaast een website ontwikkeld waarmee organisaties kunnen toetsen hoe soeverein hun IT-omgeving is, op basis van het Europese Cloud Sovereignty Framework. „De opzet is eenvoudig: acht doelen op een schaal van 0 tot 4, verdeeld over vijf stappen richting volledige soevereiniteit. We hebben het framework vertaald naar een vragenlijst van vier keer acht vragen. Op basis daarvan krijgen organisaties een score en zicht op de belangrijkste aandachtspunten. De tool wordt veel gebruikt. Gebruikers hoeven geen e-mailadres achter te laten, behalve wanneer ze het rapport