Advertentie
Wie de grote online office-suites analyseert, ziet dat ze in essentie uit een aantal identieke bouwblokken bestaan. Het is altijd een combinatie van opslagcapaciteit, eindgebruikersfunctionaliteit, beheerfunctionaliteit en beveiligingsopties. Van deze bouwblokken is de opslagcapaciteit in de praktijk bijna allesbepalend, zowel voor de aanbieder als voor de klant.
Aanbieders weten dat ‘wie de data heeft, de klant heeft’. Eenmaal binnen is overgaan naar een andere aanbieder omdat die goedkoper is, betere voorwaarden biedt of bijvoorbeeld niet onder ongunstige wetgeving valt, erg lastig - zo niet onmogelijk. De grote spelers bieden de
opslagruimte binnen hun cloud dan ook vaak goedkoop aan, goedkoper dan ze hem zelf kunnen realiseren. Ze maken hierbij slim gebruik van het feit dat bedrijven en organisaties tijdens een proces van inkoop en aanbesteding vaak vooral op die prijs sturen, en andere aspecten - zoals data-toegang en juridische afwegingen - vaak een ondergeschikte rol spelen.
In de discussie rondom een volwaardig en soeverein alternatief voor de grote kantoorsuites in de cloud wegen echter juist die laatste zaken ineens veel zwaarder. Het was voor veel bedrijven en organisaties een wake-up call toen ze ontdekten dat zelfs afspraken over opslag binnen de EU en de EER, het recht op toegang tot jouw eigen gegevens door bijvoorbeeld de Amerikaanse overheid eigenlijk niet veranderen. Alleen de hele kleine minderheid die alle gegevens in de cloud met eigen sleutels versleutelt, kan met enige zekerheid claimen zeker te weten dat onbevoegden er niet bij kunnen.
